Ratchata Pongnapit Rittikot

Ratchata's profileRachata msu law @-Casher...PhotosBlogListsMore

Tools

Help

< Previous Next >

November 14

Ratchata Pongnapit Rittikot

พักนี้มีแต่เรียน กะทำงาน จะตายไปเมื่อไหร่ยังไม่รู้เลย เรา ว่าไหม เหตุผลที่คนบนโลกนี้เกิดมาถึงต้องไขว้คว้า สิ่งที่เรียกว่าอนาคต แต่ในบางที่ก็ได้รับรู้ว่า โลกนี้ยังมีอะไรอีกเยอะ

R a t c h a t a

แล้วเคยคิด ไหม วันนึ่งๆ ในหน้าหนาว ถ้าหากเราได้นั่งรถชมบรรยาย หลอดไฟที่เอามาประดับตกแต่งในต้นไม้ บนทางถนน ที่มีเพียงเราคนเดี่ยว เราจะคิดถึงใครเป็นคนต่อไป ?

ถ้าวันหนึ่งคำว่าการเรียนรู้กลายเป็นการพยายามเอาชนะ และหากไม่ชนะในสิ่งที่ตัวเราพยายามจะชนะละ เราจะยอมมันหรือเปล่า ?

กถ้าหากวันหนึ่งเราคิดว่าวันนี้เราได้ทำมันดีที่สุดของเราแล้ว แต่ทว่าเมื่อมองกลับไปยังวันเมื่อวาน เราทำดีกว่านี้อีกละ และวันต่อไปเราจะทำยังไง ?

ถ้าหากจู่เกิดปรับตัวไม่ทัน กับอากาศที่เปลี่ยนแปลงกระทันละ เราจะเป็นหวัดไหม หรือเราจะใส่เสื้อกันหนาว เพื่อป้องกันตัวเองก่อน ?

ถ้าวันนี่มีคนชี้นกเป็นไม้ ให้เราเห็น เราจะเชื่อเพราะว่าเค้าบอกว่าเป็นนก เหรอหรือเห็นเป็นไม้อยากเคย ?

ถ้าวันหนึ่งเราขี้เกี้ยจจับปากกา หันมาฝนทั่งเหล็กใหญ่ให้เป็นเข็มไม่ได้ เพราะเราขี้เกียจเหรอ ?

หากวันไหนพยายามเข็นโค้ก ขึ้นภูเขาเพราะคิดว่าจะทำให้สำเร็จ แต่ดันหมดแรงซะก่อนโดนโคกกลิ้งทับตัวเราตายจะทำยังไงจะไม่เข็นหรือจะวิ่งหนีเพื่อปล่อยให้ครกมันกลับไปจุดเริ่มต้นใหม่ มีแรงแล้วค่อยมาเข็นเหรอ ?

หากเวลาทานข้าว ทำข้อนตกพื้นไปแล้ว เราจะเอากลับมาเช๊คเพื่อเอาช้อนมาใช้ใหม่ หรือจ่าเอาช้อนคั่นใหม่มากินข้าว แทนเลย เราจะเป็นคนหลายใจไหมเหรอ ที่ไม่ทนกะช้อน เพราะเหตุผล ?

หากสังเกตุเห็นเชือกรองเท้ายาวไม่เท่ากัน เราจะพยายามมัดมันให้เท่ากัน หรือจะปล่อยให้มันอยู่อย่างนั้น เพื่อจะบอกว่ามันไม่มีอะไรเกิดขึ้นอย่างนั้นเหรอ ?

หากวันนี้คบเพื่อนไม่ดี และเพื่อนแบบไหนละจะดีกับเรา ?

ถ้ามองไปทางไหนก็รู้สึกว่าว่างเปล่า แล้วอะไรละที่ทำให้ตัวเราไม่คิดว่า มันไม่ว่างเปล่า ?

ไม่ว่าชีวิตจะเลือกแบบ เราจะต้องไม่ถ้อ กับตัวเอง

ฉันเคยคิดว่าความหวังและความฝันจะเป็นแรงผลักดันทำให้คนหนึ่งคน เค้ากล้าที่จะเสี่ยงเพื่อเดินทางตามหาความฝัน แม้ว่าเส้นทางนั้นจะเป็นกลีบกุหลาบให้คนๆนั้นเดินไป หรือจะต้องผ่าขวากหนามเข้า ไป แต่ฉันกลับคิดว่าความสำเร็จที่แท้จริง ทายที่สุดไม่ได้อยู่ที่ปลายทางเสมอไป ฉันอาจเรียนไม่เก่ง แต่ก็มีความสุขกับการใช่ ชวีต คนที่เดินไปถึงปลายทางบางที่กลับมามองหาว่า ตรงไหน ที่เดินผ่าน มันมีอะไร คนที่เรียนจบสูง ๆ แต่วันนี้ชีวิต ต้องมาทำงานเป็นแค่ลูกจ้างเงินเดือนเล็กน้อย

วันนี้ฉันเชื่อ ในสิ่งทีได้เห็นอะไรหลายๆอย่างนับจากวันที่ออกสู้โลกกว้างมา นิสัยของคนที่ไม่อาจจะรู้และยากที่จะเข้าใจเค้าคนนั้นได้ แต่ท้ายที่สุดหากมั่วแต่ไปมองหาและค้นใจของคนอื่นก็จะลืมกลับหันมามองรักษาใจตัวเอง ถ้าวันนัน โลกกำหนดชะตา ให้ต้องเจอบทเรียนที่หนักหนา จนกว่าวันนั้นจะมาถึง วันที่โชคชะตาเป็นสิ่งที่ตัวเรากำหนดได้ ในวันนี้และ ในวันต่อๆไป ฉันจะเผชิญกับความจริงทุกๆอย่างไง

แต่ตอนนี่แนรู้แล้วฉันจะสู้มันยังไง ?

ฉันจะยิ้มให้ใจตัว และต่อสู้กับอุปสรรคที่ผ่านเข้ามา ด้วยควารู้ความสมารถที่มี

วันนี้ฉัน ไม่กลัวในสิ่งที่จะเจอ และจะตั้งใจ จะสู้กับมันให้ถึงลมหายใจสุดท้าย แม้จะคาดหวังไหว แม้จะต้องทุ่มเท อะไรไป

แม้มันจะไม่มีคุณค่าอะไร ที่จะต้องทุ่มเท่ ถึงรู้ว่าจะไม่มีผลตอบแทนอะไรได้กลับมา เท่าไหร่ ที่ฉันจะทำได้ และจะทุ่มอะไรไป สิ่งที่ฉันไม่เห้นเป็นตัวตน ที่ได้แทนการทุ่มเท่ นั้นคือ การสุขใจที่ได้ทำตามความรู้สึกของใจตัวเอง

ฉันเลือกเกิด และขีดทางเดินบนชีวิตของฉันด้วยปากกา จะเขียนและวาดให้เป็นไปตามทุกอย่างไมได้ อะไรที่ผิดหังนั้นก็คงเป็นประสบกาณ์

จะดีหรือชั่ว อยู่ที่ตัวเอง เป็นคนทำตัวเอง

เมอื่ผลนั้นกลับคืนมาหา เรา นั่นคือสิ่งที่เราได้ทำมันไว ไม่ว่าจะเรื่องดีหรือร้ายก็ต้องรับมัน อย่ามั่วแต่โทษฟ้าดิน

แต่เราไม่เคยคิดจะโทษตัวเอง

คนที่จะรู้ดีว่ากำลังทำอะไรอยู่นั่นคือเราเอง

i get change his the best time .so life and for himself

1:04 PM | Blog it