Ratchata's profileRachata msu law @-Casher...PhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


    December 23

    มันหนักก็แค่ วาง ปลงซะทุกอย่าง

     
    ชีวิตอาจเป็นเหมือนบท ละคร ที่แต่งเติม และสร้างสรรค์ให้มันดีขึ้นมา
    บางบทเราก็เลี่ยงที่จะไม่เล่นมัน แต่สำหรับอีกบทบาท ใจเรากลับยากจะเล่นนักหนา
    นี่เราเล่นละครชีวิต หรือนิยายน้ำเน่า ในที่สุดเล่าคือชีวิตจริง ที่ไม่ได้อิงนิยายใดๆในโลก ต้องเป็นตาม
    บางบทก็แสนจะหนักหนาเอาการกะชีวิตเรา
    บางบทก็บางเบาเหมือนปุ่ยนุ่น
    บางบทก็แค่ตัวประกอบที่ต้องดำเนินไปตามกระแสของโลกและสังคม
    บางชีวิตถูกขีดโชคชะตาให้มาเจอเรื่องร้าย ๆ แต่ตอนไปต้องเข้มแข็ง
    บางชีวิตถูกสร้างขึ้นมาเพื่อมองดูโลกแค่นั่น
     
    ฉันไม่รู้ชีวิตฉันเป็นแบบไหน ไม่รู้ว่าโลกขีดชะตาอะไรให้ฉันมา ไม่รู้ว่าวันไหนฉันจะดวงดี ได้กิน KFC บ่อยๆ
    และไม่รู้ว่าวันไหน ฉันจะตกปลาได้ปลาตัวใหญ่ตัวโต
    และไม่รู้อีกเช่นกัน เบียรที่ฉันกินทุกๆวันต่อไปฉันจะเป็นโรคปอดแข็งอย่างที่มีคนบอกห้ามไหม
     
    ไม่รู้ว่าวันที่ไหนที่จะต้องขับรถตากฝน ผ่านลมหนาว ผ่านแดดร้อน และทำได้แค่ประคองตัวเองไว
    ไม่รู้ว่าเมื่อไร สิ่งที่เคยลืมไปจะนึกออกได้สักที่
    ไม่รู้เมื่อไหร่ ที่ของบางอย่างฉันจะหามันเจอได้อย่างไง
     
    และไม่รู้ว่าวันไหนโชคชะตาร้ายๆจะเล่นตลกอะไรกับฉัน ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่จะพบความสมหวัง
    ไม่รู้เมื่อไหร่ ปากกาที่ฉันเขียนบททึกจะหมดลงไป ไม่รู้เมื่อไหร่หัวใจจะแข็งแรง ไม่ถ้อไม่หวั่นไหว ไม่อ่อนแอ่
     
    ไม่รู้ว่าต่อไปคนที่รักเราจะอยู่กับเราได้นานเท่าไหร่
     
    ไม่รู้เลยว่าวันนี่คนที่เคยมีความรักเค้ามองกันอย่างงไง
     
    แค่ฉันรู้แค่ว่า สองโฒงเช้ายื่นตรงเคารพธงชาติไทยก็พอมั่ง
    .......................
     
    บทความชีวิตฉันที่เขียนไม่รู้จบ
     
    เปรียบ ดังสายฝนที่หลั่งลงมาจากฝากฟ้า ไม่รู้ลืม
    เมื่อไหร่ที่ใจไม่อยากเปียก เมื่อนั่นอย่าออกไปตากฝน
    เมื่อไรห่มีความทุกข์กลำกาย ให้รู้ไวอุปรรสค์ ทุกอย่างจะผ่านพ้นไปได้ด้วยความเพยีร
    เมื่อไหร่ที่เคยเอาคิดคิดมาใส่ใจ ให้รู้ไว หัวใจมี memory ที่จะจำแค่นี่
    เมื่อไหร่ที่ท่องประมวลกฏหมาย เมื่อนั่นประมวลกฏหมายมันสอนฉันให้รู้ว่า ทำผิดอย่าลืมแก้ไข
     
    และเมื่อไหร่ที่ทีทางเดินอันแสนไกล สุดลูกตา เราจะไปต่อไหม หรือจะอยู่เพราะมันไกลกว่าจะไปไม่ถึง หรือจะยืนดูอย่างั้น แต่สำหรับเรา ไม่มีถนนเส้นไหน จะยาวเท่าหัวใจ ของคนที่ไม่เคยยอมใคร
     
    ฉันเชื่อแค่นั่น 
     
     
     
     

    Comments

    Please wait...
    Sorry, the comment you entered is too long. Please shorten it.
    You didn't enter anything. Please try again.
    Sorry, we can't add your comment right now. Please try again later.
    To add a comment, you need permission from your parent. Ask for permission
    Your parent has turned off comments.
    Sorry, we can't delete your comment right now. Please try again later.
    You've exceeded the maximum number of comments that can be left in one day. Please try again in 24 hours.
    Your account has had the ability to leave comments disabled because our systems indicate that you may be spamming other users. If you believe that your account has been disabled in error please contact Windows Live support.
    Complete the security check below to finish leaving your comment.
    The characters you type in the security check must match the characters in the picture or audio.

    To add a comment, sign in with your Windows Live ID (if you use Hotmail, Messenger, or Xbox LIVE, you have a Windows Live ID). Sign in


    Don't have a Windows Live ID? Sign up

    Trackbacks

    The trackback URL for this entry is:
    http://ratchata22.spaces.live.com/blog/cns!448D02DE73766DDA!2464.trak
    Weblogs that reference this entry
    • None